به قول اقای مددیان عزیزم هدیه من برات یه دنیا عشقه که در راستای براورده شدن این یک دنیا تلاش های بسیار و پُر ثمر انجام می دیم . مثل وقتی که فلش و آماده ی شلیک کرده و عین یه برنامه ی مُدَون و قوی جندین بار نقشه رو بالا پاییین کرده و یکهو پخش کرده تا بشه یه ریزه کاری کنیم چشما بخندن . جشمای طلایی . آخه همه انگشترن شما نگینی .بمون تا نفس بکشم و می مونم که یه دنیا عشق از تئوری یه عمل در بیاریم . آدم حسابیه 1 . محبوب سال های قحطی عشق . خوشحالم آفریده شدی که بیای و بشینی تا دورت بگردم . که آفریده شدی تا در طول بیست و چهار ساعت هی بگم چکار می کنن آدم هایی که ندارنت تو این روزگار؟ چه دنیای خسته کننده و حوصله سر بری دارن حصرت عباسی .
برچسب:
نویسنده: علی رضوانی