
دیدن فیلم های جیرانی همیشه برام جذاب بوده . دنیای نویی که این پیرمرد و هفتاد و چند ساله می سازه . ایده های خلاقانه ای که هنوز براشون ذوق زده هست برای من شگفت انگیزه . شور ساختن و خلق کردن و تو اکثر کاراش می بینم . فیلم 1 گی هم جزو همین تجربه های حال خوب کن من بود .از نوع فیلم برداری کج و کونجول فیلم که از اولش برای بیننده عجیب میاد گرفته تا موسیقی و دنیای سرد و خلوتی که انگار متعلق به هیج زمان و مکان خاص نیست تا داستان جنایی و معمایی و عاشقانه ای که مختص به خود جیرانیه برای من تجربه ی دلپذیری بود .
برچسب:
نویسنده: علی رضوانی